Park o powierzchni siedmiu hektarów (w tym jeden h wód) oparty na motywach naturalnego krajobrazu charakterystycznej europejskiej sztuki rodowej XVIII - wieku . Po 1945 r park został zaniedbany służąc do wypasu bydła, obecnie restaurowany. Do parku prowadziły trzy wjazdy z drogi dojazdowej kolonii robotników folwarcznych z podwórza folwarcznego i głównej drogi od strony południowo - zachodniej gdzie znajduje się brama w formie murowanych słupów z metalowanymi wrotami. Od głównego wjazdu biegnie łukowa alejka przez most do pałacu otoczona trawiastym dziedzińcem, w części południowej znajdują się trzy stawy połączone rowem z niewielką wysepką . Na mapach 1911 roku w centrum ówczesnego parku była zaznaczona budowla starego dworu. Obecnie zachowało się 31 gatunków drzew, najliczniej jesiony, wyniosłe lipy ,drobno listne, kasztanowce zwyczajne, świerki pospolite , wiązy szypułkowe, żywotniaki zachodnie, dęby oraz klony. Zespół folwarczny założony na planie prostokąta, zabudowanego z czterech.
Na dziedziniec folwarczny prowadzą trzy wjazdy z parku przez bramę z murowanymi słupami zwieńczonymi kulami i furtką metalową kutą z początku XX w., metalowe kute ogrodzenie na pod murówce z początku XX -tego wieku. Pozostałe wjazdy to brama wyjazdowa do drogi prowadzącej do Kars oraz budynku robotników folwarcznych. Dziedziniec folwarczny zabudowany jest spichlerzem, oborą, stajnią, stodołami , powozownią, na środku dziedzińca znajduje się budynek, w którym mieści się suszarnia, stolarnia, kuźnia oraz budynek ,,rządcówka" (dworek).